kan kirmizi kuller…
gozlerimde huznu
saclarinda sariyi
bulmusum…
ellerimde aciyi
gozlerindeki bahari
yasamisim…
parmaklarimdaki yorgunlugu
denizlerindeki maviyle
icmisim…
sabahin besindeki kus civiltisini
yildizlarin gece kokularini
kalbime dokunusunla
sevmisim…
farkina varirken birden,
bendeki seni calip
beni bana vermissin
gozlerimi karanlikla
ellerimi anilarla
yakmissin…
kulaklarimi fisiltilara
beynimi acilara
bogmusken neden…
bilirim ki ne deniz mavi,
ne de gok beyazmis artik!
anlarim ki gozlerim tuz ve kan,
kalbimse kullermis savrulan…
kan kirmizi kandir akan,
huzunler, acilar ve o kuller…
